هدف این پژوهش، بررسی آثار یادگیری سازمانی و استرس شغلی بر ابعاد سه‌گانه تعهد سازمانی کارکنان در شرکتی در حوزه فناوری اطلاعات است. تأثیر یادگیری سازمانی، میزان استرس شغلی، استرس چالش‌زای شغلی و استرس بازدارنده شغلی بر تعهد عاطفی،‌ مستمر و هنجاری به صورت مجزا و همزمان بررسی شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی-پیمایشی است. جامعه مورد مطالعه شامل کارکنان یک شرکت فعال در زمینه فناوری اطلاعات مستقر در تهران است که از میان آن‌ها، 159 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده‌های مورد نیاز از طریق پرسش‌نامه‌های معتبر در زمینه یادگیری سازمانی، تعهد سازمانی، استرس شغلی و انواع آن (چالش‌زا یا بازدارنده) جمع‌آوری و با استفاده از نرم‌افزار SPSS تحلیل شدند. بعد از بررسی فرضیه‌ها در کل جامعه آماری،‌ افراد بر اساس میزان و نوع استرس تجربه‌شده،‌ به دو گروه دسته‌بندی شده و آزمو‌ن‌ها مورد فرض مجدد قرار گرفتند. یافته‌ها حاکی از آن است که یادگیری سازمانی تأثیر مثبت و معناداری بر تعهد عاطفی و هنجاری دارد اما رابطه‌ای با تعهد مستمر در این پژوهش مشاهده نشد. استرس شغلی به عنوان عامل تعدیل‌کننده منفی، رابطه میان یادگیری سازمانی و تعهد عاطفی را تضعیف می‌کند. استرس چالش‌زا و استرس بازدارنده، تأثیر معناداری بر تعهد مستمر و هنجاری ندارند اما استرس بازدارنده تأثیر منفی بر تعهد عاطفی دارد. در اشخاص با سطح پایین استرس، یادگیری سازمانی، تأثیر بیشتری بر افزایش تعهد عاطفی دارد. همچنین مشخص شد یادگیری سازمانی در افرادی که استرس چالش‌زای بیشتری را تجربه می‌کنند، بیشتر از افرادی که تحت تأثیر استرس بازدارنده هستند منجر به افزایش تعهد عاطفی می‌شود.

تعهد سازمانی یادگیری سازمانی استرس شغلی استرس چالش‌زا ‌ استرس بازدارنده.